Maruša Zorec

Težište njene profesionalne prakse je renoviranje istorijskih objekata, koga odlikuje suptilna transformacija hrabrim novim dodacima, čime se ostvaruje narativni dijalog između prošlosti i sadašnjosti. Pored toga, njeno bavljenje arhitekturom nalazi se u rasponu od scenografije do urbanih intervencija i pisanja o slovenskoj arhitekturi 1960-ih i 70-ih.
Zajedno s arhitektima Matjažom Bolčina, Mitjom Novakom, Martinom Tepina, Mašom Živec, Urošom Rustjom i Tadejom Boltom osnovala je kolektiv arhitekata Area arhitektura (arre arhitektura), koji se bavi problemom odnosa arhitekture i materijalnog kulturnog nasljeđa. U nekoliko realizacija, oni pretvaraju upropaštena i napuštena mjesta u moderne građevine, uz poštivanje kvaliteta postojeće strukture, programa i prirodnog okruženja.
Većina projekata arhitektice Maruše Zorec su intervencije u postojećim objektima i kompleksima na popisu zaštićene kulturne baštine. Primjeri uključuju renoviranje kompleksa Vile Ventreli, projekt kapele u podrumu franjevačkog samostana i biblioteke Frank Sušnik unutar srednjovjekovnog zamka, projekat trga i oltara na otvorenom za crkvu Sv. Vida u Brezju, najveću hodočasnički crkvu u Sloveniji.